Baş rol. .
Bir insanın hayatın baş rol oynamak. . Dilek hakkım buydu sadece aslında bu tür bir dileği nasıl ve neden diledim bilmiyordum, çünkü kendim de yapabilirdim olabilirdim onca acıdan sonra neden olmasın diye kendime sordum? Cevapsız kalmıştı sanki geçmiş, hep acılarla dolu bir insandım geçmişimi hatırladıkça acı çekiyordum, acı çektikçe içiyordum, içtikçe ağlıyordum bildiğin hayatın bana vuruşlarıyla benim tabirimle ''combo'' yapıyordu hayat bana ya da insanlar. . İnsanlar çok şerefsiz, güvensiz, insafsız, merhametsizdi.. Güzel insanlarla karşılaşmak istedim olmadı lan hiç mi insafınız yoktu sizin yani hiç mi vicdan azabı çekmediniz?
Artık aşktan korkmaya başlamıştım, duruldum kendime geldim yapacak bir şey olmalıydı etrafımda bende onları yapmak zorunda olmalıydım ki düşüncelerim, yaralarım, acılarım kapansın. . Düşüneyim ki Gökhan Efe Meşe kendine gelsin düşüneyim ki ben, ben olabileyim tam anlamıyla kendimi arıyordum boş sokaklarda çaresizdim bir daha '' o '' diye nitelendirdiğim bir kişi hayatıma gelmeyecekti ben istemezsem ama istiyordum hala bile bile lades demek saçmaydı ama istiyordum işte yalnızlıktan olsa gerek diyeceksiniz biliyorum hayır. .
Yeterince yalnızdım acılarımı aradığım o sokaklarda, güneş gibi parlayacak biri lazımdı hayatıma. . Hayatıma giren insanlar ise fikirlerimi, özgürlüklerimi çalıp kanımı emmişler'di. Güçsüz kalmıştım hala ayakta durmak istiyordum şöyle bir fikir vardır ya hani savaştasın öleceksin biliyorsun ama ayaklarının üstünde ölmek istiyorsun. . hah benim ki de tam olarak öyleydi ayakta ölmek. . Onun gelip benden canımı alacağı günü beklemek istememdi en büyük isteğim olmadı ne gelen oldu nede gelen. .
Savaş açmak istiyordum birine diyordum ki ben mi onu daha çok seveceğim o mu beni çok sevecek ? Sevgisiz kalmak o kadar kötü bir şey ki, anlamsızlaşıyorsun, kendini tanımıyorsun ailenin, dostlarının, çevrendekilerin sevgisi yetmiyordu çaresizliğin tanımını sorana adımı verip bu adam diyordum bu adama sorun anlatır diyordum tam anlamıyla ''BEN'' çaresizliğin tanımıydım oysa ki o kadar yaşayacağım güzel günler vardı hayatımda istemedim elim tersi ile teptim. . İşten çıktım, odama tıkıldım, sürekli içtim, yalan dünya deyip geçtim işte bende Neşet Ertaş gibi. .
Artık aşktan korkmaya başlamıştım, duruldum kendime geldim yapacak bir şey olmalıydı etrafımda bende onları yapmak zorunda olmalıydım ki düşüncelerim, yaralarım, acılarım kapansın. . Düşüneyim ki Gökhan Efe Meşe kendine gelsin düşüneyim ki ben, ben olabileyim tam anlamıyla kendimi arıyordum boş sokaklarda çaresizdim bir daha '' o '' diye nitelendirdiğim bir kişi hayatıma gelmeyecekti ben istemezsem ama istiyordum hala bile bile lades demek saçmaydı ama istiyordum işte yalnızlıktan olsa gerek diyeceksiniz biliyorum hayır. .
Yeterince yalnızdım acılarımı aradığım o sokaklarda, güneş gibi parlayacak biri lazımdı hayatıma. . Hayatıma giren insanlar ise fikirlerimi, özgürlüklerimi çalıp kanımı emmişler'di. Güçsüz kalmıştım hala ayakta durmak istiyordum şöyle bir fikir vardır ya hani savaştasın öleceksin biliyorsun ama ayaklarının üstünde ölmek istiyorsun. . hah benim ki de tam olarak öyleydi ayakta ölmek. . Onun gelip benden canımı alacağı günü beklemek istememdi en büyük isteğim olmadı ne gelen oldu nede gelen. .
Savaş açmak istiyordum birine diyordum ki ben mi onu daha çok seveceğim o mu beni çok sevecek ? Sevgisiz kalmak o kadar kötü bir şey ki, anlamsızlaşıyorsun, kendini tanımıyorsun ailenin, dostlarının, çevrendekilerin sevgisi yetmiyordu çaresizliğin tanımını sorana adımı verip bu adam diyordum bu adama sorun anlatır diyordum tam anlamıyla ''BEN'' çaresizliğin tanımıydım oysa ki o kadar yaşayacağım güzel günler vardı hayatımda istemedim elim tersi ile teptim. . İşten çıktım, odama tıkıldım, sürekli içtim, yalan dünya deyip geçtim işte bende Neşet Ertaş gibi. .
Yorumlar
Yorum Gönder