O seni düşünmüyo, sen kendini düşün.

Böyle bir cümleyi kurdurdu bana bu hayat. Dört bir yanı baskın yemiş devmrimci şehri gibiyim. Şehrimdeki herkes öldü. Çünkü sen yoksun. Basit bir sen yoksun deyiş oldu bu biraz. Nasıl öyleyken böyle olduk? Ne ara ayrıldık be ben hiç farkında değilim. Bunun yalan olduğuna kendimi o kadar inandırmışım ki yazı yazmaya cesaret eder olmuşum hatta seni ne ara bu kadar çok tanımışım da insanlara seni anlatmaya başlamışım ben? Yanına geldim kapını çaldım ama sen açmadın bana kapını. Haklı bir sebebin vardı kendine göre ve bana göre yani bu ilişkiyi sen bitirince haklı olacaktın. Çoktan yenilmiştim sana bir şeyler için çabaladım fakat olmadı. Çok farklılaştı hayatım tekrardan yazı yazmaya başladım artık derdimi buralarda paylaşırım.

Bazı şeyler komik geliyor sigarayı bıraktım en son sigara içmemin üstünden 1 gün geçti ciddi anlamda sigara nasıl bırakılır öğreneceğim. Bırakamam dediğimi bile hatırlıyorum ha birde. ' Bu simler nereden geldi Gökhan deyişini?' Sinirli bir şekilde. Benim de bilmiyorum sanırım sigaramdan deyişimde diyecektim sana cevap verememiştim çünkü sorduğun o zaman.

Şimdi anlıyorum fakat anlamak çözmeye yetmiyor yani hayatı geri döndürmüyor. İstediğin gibi biri oluyorum işte. Yine de gelmeyeceksin biliyorum İstediğin kişi oldum  desem de 'Geçti artık, onu bunları yapmadan önce düşünecektin' deyişini de duyuyorum merak ediyorum acaba 'o beni düşünüyo mudur?' diye. Sen beni düşünmüyorsun, ben kendimi düşünüyorum diyorum her sabah kalktığım da bu belki bir ilaç bir nasihat gibi gelir bana. Zaman çabuk geçecek umarım bir gün karşılaştığımızda yüzünün güldüğü bir şekilde görürüm. Yoksa içim çok acır.

Kısa saçlı kadın.. saçlarına dokunmamı dahi istemeyen kadın, aynı karede tek bir fotoğrafımın bile olmadığı kadın, benden kaçıp giden kadın, kadın..

Kendine iyi bak..