Askıda kalmış şiir

Bi an nefesimi tuttum,
aslında askıda kalmış çok şey vardı.
sen,
ben,
bir de yarım kalmış yalnızlığım.
gökyüzünün güzelliği gibi yüzün.
rengin  kadar temiz,
saflığın kadar derin,
seninle ilk olan her şeyi sildim.
söküp attım içimden.
mazi kalbimde yara değil, iz.
iz geçiren bir insanı almalıyım hayatıma.
uzaklaştıkça kaybolan bir insanım.
kendi içimde.
gitmeliyim.

bir şiirde ki betimleme kadar güzelsin.
seni betimlemek,
40 satıra sığmaz.
sığarsa seni anlatmış olmam.
seni anlatmış olsam.
kendimi aldatmış olurum.
karanlığın içinde bir beyaz varsa.
ben o karanlığa aitim.
bırak ait olduğum yere beni.
ışıkları kapatın!

şimdi bir şiir var elimde askıda kalan.
sana yazılmış,
bir şiirin tarihçesi gibi derin bakışların.
ama bu şiirin tarihi yok.
bir tarih istiyorsan gittiğin zamana bak.
soğuk havada terleyen ellerim.
artık kas katı.
sabaha karşı daldığım bir uyku,
akşama doğru yaktığım bir sigara,
her aşkın denkleminin sonunda.
eşittir yalnızlık.
benim güzel yalnızlığım.
çok yıpratmayacağım seni.
yıpratacağım çok şey var.
kül tablası, kalem, kağıt..