'SEN' olmak.

Seni düşündüğüm kadar kendimi düşünmedim ben. Kendimi tanımadığımı fark ettim daha sonra. Kendimi baştan tanımaya başlamalıydım bir yerden başlamalı insan doğru değil mi sence de? Kendime ait her sorunun cevabı bir 'SEN' olunca artık bende sen olmaya karar verdim. Ve güçsüz olmamın tek nedeni sensin !

Her şeye eşit olansın bir lafına seviniyorsam bir lafına üzülüyorum. İçimden gelen, yazmaktan çok üstünü karalamak oldu, her geçen gün vücudumu kanser gibi sarıyorsun boşuna demiyorum 'SEN' oldum diye. Sen olunca beni aramıyorum çünkü sende öyle yapıyorsun. Yani ben yokmuşum gibi davranıyorsun zor olmuyormuş onuda anlamış oldum sayende ama ben artık kabuğumdan çıkıyorum 'BEN' olmaya karar verdim. 'SEN'i bulmayacağım hatta aramayacağım da. 

Eskisinden daha iyi bir görünüme sahibim sanırım yüzümde ki izler çocukluktan kalma geçme ihtimali yok onlardan utanıyorum bazen, bazen ise seviyorum o izleri. Yaşadığım her şeyin bir izi varsa yüzümde hissettiğim her şeyin bir izi var içimde. Ya lanet olsun sana beni neye çevirdin? Ben insanlığımı unuttum senin yüzünden. Şimdi bir çöl ortasında su arayan susuz kalmış Mecnun gibi kendimi arıyorum. Bir ışık görüyorum çölün uçsuz bucaksız yerinde. O ışık güneş olabilir, belki sende olabilirsin ama sen bu kadar parlak gözükemezsin gözüme artık. 

Ağlayıp, su ihtiyacımı gideriyorum geceleri kum fırtınaları oluyor saklanacak yer bulamıyorum şimdi sen olsaydın fikrini söylerdin bir şey yapmalıyız derdin. Artık demene gerek yok ben kum fırtınasında ölmeyi bekliyorum belki de ölmem işte. Kaybedeceğim pek bir şey yok fotoğraf makinesi, defter, biraz para, giyecek bir kaç kıyafet. . Zaten burada birinin ölümü bulacağını sanmıyorum ben ölümle burun burunaydım sen varken ona bile karşı çıkabilirdim kalbimi sana vermiştim zamanında. Bana da bir kalp gerekiyordu sen paylaşacağını söylemiştin. Bir kalbi paylaşamadık ya seninle yanarım da ona yanarım. .