Yazarak küfretmek

Yazmam gerekiyor kızgınlığımı dışarı atmam için,bağıramıyorum ve başka türlü tepki gösteremiyorum.

İçimde olup biten olaylar başımda toplanıp dengemi bozuyor.

Neden tüm yasaklar ilgimi çekiyor?

Hayatım boyunca annemin bana aferin demesi için uğraştığımı anlıyorum yeni yeni.

Çünkü yaptığım her şey ‘güzel ama daha iyisi olabilirdi’ydi.

Despotluğun hiçbir faydası yok ama zararı şu anda bu yazıyı yazıyor.

Size benden bir tavsiye :çocuğunuz ilginizi çekmeye çalıştığında yapacağınız tek şey kafasını okşayıp gülümsemek.

Çok zor değil.

Ben bunu yapmaya 8 yaşımda bir gece yarısı korkunç bir rüya görüp ağlayarak uyandığımda karar verdim.

Bak işte şu an bir sigara çok iyi gelebilirdi.

Çok şey beklemiyorum zaten.

Küçücük insanlıklar beni mutlu edebiliyor.

Kırılgan bir yapım olabilir ama kırılınca kendi kendimi toplamayı da bildim hep.

Pervasız gibi görünmeyi de becerdim.

Ama hiçbir zaman mükemmel olamadım.

Susmam mı gerekiyor?

Tahammül edemiyorum.

Yalnız değilim,farkındayım ama eksiklik hissediyorum.

Ellerinin eksikliği bugün çok fazla gündemde.

Hissedemiyorum.

Sana burada çok güzel sözler yazabilirdim ama sıradanlaşmana izin veremem.

Hormon seviyenizin hayatınızı etkilediğini biliyor muydunuz?

Dikkat edin.

Bence iyi uyuyup,iyi uyanalım.

Yapacak bir şey yok.