O seni düşünmüyo, sen kendini düşün.

Okuyacak herkese günaydın. Buraya yani bloğuma ilk yazışım daha öncelerde de yazmışlığım vardır. Bu gün sadece bir kaç yaşadığım olayları anlatacağım size.. Bağımlılık kötü bir şey, bir kimyasal madde kulandım ve hayatım tamı tamına, ekseni eksenine değişti çok farklıydı güzel miydi? Diye sorduğunuzda cevabım tabi ki de hayır olacak..

Kulağımda ki çığlıklar siren sesleri gittikçe artmaya başlarken gözlerimin önünden gölgelerin geçtiğini görebiliyordum nasıl anlatmalıyım size henüz bilmiyorum ama korkunç değil öyle okumazsınız inşallah psikolojisi bozuk bir insan olmaya başladım sanırım gözlerimi kapattığımda siyah boşluk görüyordum bazılarınız gibi artık onu görmüyorum, göremiyorum.. Gözümü açıp,  derin nefes almaya başladığım da beynimde dolaşan düşüncelerim de ne düşünüyorsam neyi görmek istiyorsam onu görüyordum çok korkuyordum zayıf düşmüştüm yoksa kullandığım kimyasal maddenin etkisi miydi bu olaylar? Sanırım korkmaya, çıldırmaya doğru gidiyordum sabah 4:30' da kalktım tekrar ne yapacağım diye soruyordum kendime çok yorgun düşmüştüm.. Karanlıktan korkmayan ben artık çaresizdim korkuyordum ve annemin yanına gitmem lazımdı sabah ezanına az kalmıştı annemde bu zamana kadar şükür edip namazını kılan biriydi uyandırdım yaşadığım şeyleri söyledim annem ise boşluktasın kendine gel dedi ezan okunmaya başladı ve camları açtı annem sabah ezanı oğlum kalk abdestini al, namazını kıl dedi ferahlarsın daha rahat uyursun dedi uyuya kaldım geri uyandım tekrar uyuyamıyorum hala ayaktayım..

günaydın herkese.