21 Aralık..

Arkadaşım Çağatay'la Baydan'da içmeye başladık biraz gezdikten sonra sigaralarımızı yaktık her zaman futbol, siyaset, din ve benim yalnızlığımı konuşurduk sürekli konuştuğumuz şeyler vardı elbet, farklı bir şey bulmam lazım dedim düşündüm ve söyledim.

Ya Çağatay ne diyorsun 21 Aralık muhabbetlerine ?

Bilmem ama inşallah olur diyerek cevapladı gülümsedim

Direk arkasından (bizim aramızda efsane lafı çok geçer) efsane olarak ne yapardın dedim 21 Aralığa kadar ?

Eğer gerçek olsaydı hiç bir şey yapmazdım dedi gülümseyerek ya da buradan hiç kalkmazdım Bünyamin abi'nin mekanda içip içip dururdum gelmesini beklerim keşke öyle bir şey yapsa bize tanrı dedi.

Ya sen dediği anda o anda müzik kulağıma daha hoş gelmeye başladı öyle kalakaldım 

devam ettim bilmiyorum ama güzel bir kaç şey yapardım dedim 

Ne yapardın dedi ?

Başladım anlatmaya HİÇ dedim ne yapacaktım ki param yoktu, gitmem gereken bir yer yoktu bir kişiye hatta bir aileye karşı bir sorumluluğum bile yoktu isteklerim o an bitmişti sanki tek isteğim var mıydı ? 

Yoktu yoktu yalnızlık ve asosyallik kötü bir şey dedim sustuk biralarımızı yudumladık.

Sohbet koyulaşmaya devam ediyorken oturduğumuz mekan 45-50 yaşları arasında en genç insanlar sadece ikimiz vardık.. 

Yaşlılık geldi aklımıza soru yönelttim tekrardan yarın bir gün yaşlanacağız yaşar mıyız? Yaşarız biz dedi gülümseyerek hayal ettiğini söyledi.

80 yaşındayım sigara desen var alkol desen var ot desen var her şeyi içiyoruz yani dedi pek sağlıklı bir yaşlılık olmaz bizimkisi..

Olacakları söyledim Sevgilinle evleneceksin, işe başlayacaksın, hayırlısıyla bir yeğen gelir bana sonra yaşamaya devam.. Hayat bu kadar mıydı bizler için ?

Ya da neden sürekli kaygılıydık hayattan ? Neden düşünerek hareket etmek zorundaydık ? Ya da şöyle diyeyim bir çok kişi derdini anlatırken benim isteğimin tam tersini anlatıyordu anlam veremiyordum tanrıya..

Arada Murphy Kanunları'da geçti tabi bir şeyin ters gitme olasılığı varsa, ters gidecektir. Çok mantıklıydı o an kafama da yattı eğer ben okula geç kalacaksam okulun önüne gittiğimde kesinlikle evde bir şeyi unutmuşumdur cep telefonu, defter, kalem vs vs.. Onun için sürekli olumlu düşünmemiz lazımmış sürekli olumlu düşününce de bir şey olmuyor elbet bu kanuna karşı bir kanun vardır dedim araştıracağım önümüzde ki günlerde.. 

Yarın bir iş görüşmesine gidiyorum olumlu düşünüyorum, kendime güveniyorum bakalım hayırlısı.. iyi geceler.