Mutluluk bir acı mı?

Sabahtan beri biriken düşüncelerim artık beynimin içinde tepişirken filler gibi yazmaya karar verdim, bilgisayarın başına oturup yazmaya başladım. İçtiğim ve kullandığım bazı maddelerin artık beynimi uyuşturmadığını aksine vücut dilimi sakinleştirdiğini anlar anlamaz beynimde ki düşüncelerin hızlanmasını kontrol ederken birden böyle saçma bir soru geldi aklıma ve kendime sordum;

'Mutluluk bir acı mı?'

Sanırım mutluluk hakkında pek bilgi sahibi biri değilim, fazla mutlu olmadığımdandır. Bazı yazacağım şeyleri unuttuğum aklıma geldikçe satır satır aşağı iniyorum ve anlatmaya devam ediyorum. Acımı seçmekte özgür bir insandım ben ve hep acılarımı seçtim aklıma mutlu olduğum anlardan çok acı çektiğim anlar gelir. Yaşım 21 genç biri gibi hatta 18-19 gibi gözüküyorsun deseler de arkadaşlarım benim düşünce yaşım 27-28 olmalı tam evlilik çağındaki biri gibi düşünebiliyordum fakat sorumluluklarım pekte yoktu bazı şeylerin olmamasına hatta isteklerimin yerine gelmemesine alışmıştım çünkü param yoktu. Dışarı çıkmıyordum, çıktığım zamanlarda genelde içiyorum, onun için dışarı çıkmak ne kadar zordur bilemezsiniz. Haftalar, aylar, yıllar boyunca odadan çıkmayan bir ben, bir gün dışarı çıkmak istiyor acaba nereye gidecek diye herkesin aklında bir soru işareti bulunuyor tabi ki ailemden yana söylüyorum başka düşünen birinin olduğunu pek düşünmüyorum kendim hakkında.

Mutluluk hakkında gerçekten artık not almak istediğim zamanlardayım ve bunu kendimi zorlayarak yapacağım şeylerin, notların arasına koydum. Dua ediyorum bazen, mutlu olmak için mi diye sorarsanız, evet. Çünkü hala karşıma mutluluğum diyebileceğim birinin çıkmasını beklemekteyim belli bir saatten sonra alışıyorsunuz ama beyninizin içinde ufak bir düşünce beyninizin kontrolünü ele geçirebiliyor. Ve hayatınız gittikçe zorlaşıyor belki Tanrıma onu karşıma çıkarması için dua ediyorum. Fakat benim başlangıcım acıdan olacak ve mutluluğa doğru basamak basamak adım atacağım kişinin yanımda olmasını istiyorum. Cevap almadan dua etmek ne kadar kötü bir şeydir bilebilirsiniz kiminiz dua ediyor kiminiz küfür ediyorsunuz. Ben bu dünyaya geldiysem elbette bir

Sakinleştirici dediğim şeyler artık düşünmemi sağlıyor ve bir konu hakkında bir kaç farklı bakış açısına sahip oluyorum. Her biten ilişki mutlulukla başlamıyor mu? Sizce 'Mutluluk bir acı mı?' Sizin ne düşündüğünüzün hakkında pekte bir yorum yapamayacağım, fakat kendimden emin bir şekilde mutluluğun bir acı olduğunu düşünüyorum. Hep aşkla başlayan bir ilişki ya da bir hediye ya da sürpriz vs. vs. aklınıza her ne gelirse gelsin sonunda 1 tane kötü sonuçlanan varsa benim için acıdır. Bu pazardan aldığın bir meyve, sebzeye benzer 1 tane çürük çıkarsa o pazarcı hakkında düşüncelerin değişecektir. 'Vermiş yine çürük elmayı ibine' diyebilirsin içinden. Bunlar gelenekselleşmiş konulardır artık hayatımızda. Mutlulukta çürük elma gibi bir şey. 1 tanesine denk geliyorsun ve hakkında yaptığın yorum diğerlerinden soğumana sebep oluyor.


şey için gelmişimdir diye düşünüyorum. Çok yanlış yaptığımı biliyorum ama olsun. Her gün dua ediyorum, dua etmek içimi rahatlatıyor bazende çok daraltıyor isteklerimi tanrıya yöneltmek istemiyorum çünkü kendim yapabilirim. Ailem, arkadaşlarım, hayvanlar, çiçekler için dua ediyorum. Ama yine de dua etme isteği kaybolmuyor içimden. Her gün dua ediyorum bir gün cevap vereceğini düşünüyorum. Bu düşünce beni hırslandırıyor. Kendimden bıktıracağım bir gün bununda farkındayım hem benim gibi birinden neden bıkmasın ki Tanrı?